«Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς. Καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις, καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς, καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς. Αν το σκεφθείς έτσι, θα μπορέσεις και στη χαμηλότερη στιγμή να στηριχθείς, γιατί κι αυτή θα ανήκει σ’έναν από τους καιρούς της ζωής σου», (Γ. Σεφέρης).
Η υπαρξιακή διαδρομή του ανθρώπου εμπεριέχει αναπόσπαστα την δοκιμασία ανάλογα με τους καιρούς. Διαφορετικός ο καιρός, ετερότητα και στην δοκιμασία. Η επεξεργασία κάθε δοκιμασίας είναι που οδηγεί σε σοφία και σε άνοιγμα του φωτός της ανύψωσης που μόνο η υπέρβασή της φέρει. Αέναη κίνηση ανοιγμάτων και τέλους μέσα στην πορεία του χρόνου και των καιρών.
